De vrijdag besproken derde speelronde van de Champions League leverde 74 goals in 18 wedstrijden op, een gemiddelde van 4,1 per duel. Paris Saint-Germain won van Barcelona, Real Madrid van RB Leipzig, Liverpool van Villarreal, Real Betis van Feyenoord en Aston Villa van Viking FK. Alle vijf blijven ze foutloos met 3-0-0. Como zette Manchester United met een zware nederlaag te kijk, waardoor de toekomst van Michael Carrick op de tocht staat. Bayern München en Arsenal speelden in de Allianz Arena een onderhoudend 2-2 gelijkspel, waarin Bukayo Saka vroeg geblesseerd uitviel. Gab Marcotti, Sam Tighe, Mark Ogden en Beth Lindop blikken terug.
Krijgt PSG spijt van de krachtmeting met Barcelona?
PSG won de krachtmeting met Barcelona thuis met 4-2, maar betaalde een prijs. Ousmane Dembélé strompelde er na twintig minuten af, en Marquinhos en Khvicha Kvaratskhelia vielen na een uur spelen geblesseerd uit. Kvaratskhelia is inmiddels met een gescheurde voorste kruisband uitgeschakeld voor de rest van het seizoen. Raakt Luis Enrique zijn hoop op een Champions League-hattrick kwijt?
Ogden: Ik ga niet mee in dit argument. Spelers kunnen altijd geblesseerd raken. Kvaratskhelia, Dembélé of Marquinhos had hetzelfde kunnen overkomen bij de Ligue 1-wedstrijd op zondag bij Lyon. Het is een beroepsrisico, en Luis Enrique heeft dit seizoen al zijn sterren gerouleerd en rust gegeven. Hij deed er goed aan zijn beste spelers los te laten, want ze kregen een zeldzame kans tegen een team dat hen kan uitdagen. De toppers van PSG hebben meer aan duels met Barcelona en Manchester City dan aan Le Havre of Auxerre. Als PSG tegen Barça zijn sterren spaart, wacht ze een saai en weinig uitdagend seizoen in Frankrijk. Bovendien kregen we een kaskraker te zien die liet zien hoe goed de latere fases van de Champions League worden.
Lindop: Ik sluit me bij Mark aan. Door het nieuwe format zijn wedstrijden in de competitiefase minder belangrijk, maar PSG-Barcelona blijft een uithangbord, en blessures kunnen ook op andere momenten vallen. PSG heeft de unieke luxe dat het in de nationale competitie vaak spelers kan sparen om in de Champions League op zijn best te zijn. Die aanpak heeft de club de afgelopen seizoenen veel opgeleverd. Het is wel jammer dat Kvaratskhelia zo zwaar geblesseerd raakt. Op zijn best is hij een van de leukste spelers van Europa om naar te kijken en geeft hij PSG een extra dimensie. De ploeg van Luis Enrique blijft favoriet om de beker te prolongeren, maar het verlies van zo’n talent is een enorme slag.
Marcotti: Zo werkt voetbal niet, dus ik ben het met Beth en Oggy eens. Je kunt altijd geblesseerd raken. Je wilt alleen niet geblesseerd raken doordat je te veel speelt en moe bent, en dat speelt bij PSG niet. Ik weet dat de club in Ligue 1 dominant is en iedereen kan overbieden, maar de ploeg won de landstitel met zes punten voorsprong en nam pas medio januari de koppositie over. Verliest PSG zondagavond van Lyon, dan kan het naar de zesde plaats zakken. Je moet er altijd staan. Het gemis van Kvaratskhelia maakt PSG zeker slechter, maar de ploeg heeft veel aanvallende alternatieven: Maghnes Akliouche, Ferran Torres en Mika Godts. Spelers als centrale verdediger Willian Pacho of middenvelder Vitinha zijn volgens mij moeilijker te vervangen.
Tighe: Onderschatten we Kvaratskhelia hier niet een beetje? Ik durf te beweren dat hij de beste linksbuiten ter wereld is, als Kylian Mbappé tenminste officieel als schoorvoetende spits geldt, en een van de tien beste spelers ter wereld. Hem voor het hele seizoen kwijtraken is dodelijk. PSG heeft veel munitie op de flanken, met Désiré Doué die verder doorgroeit tot superster en een stevige zomerse versterking van dit gebied. Toch is de stijl van Luis Enrique intensief en vraagt die om diepgang. PSG mist niet zomaar een speler, maar zijn beste buitenspeler. Het is vreselijk pech voor de Parijzenaars en jammer voor het spel, want hij is op topsnelheid een genot om te zien.
Is Liverpool onder Iraola echt goed, of is het schijnbeterschap?
Liverpool kwam tegen Villarreal met 2-0 achter door eigen toedoen, maar knokte zich terug met vier opeenvolgende doelpunten naar een 4-3 zege. De ploeg is foutloos in de Champions League en verloor dit seizoen in alle competities pas één keer, van Manchester City. Toch hebben grote namen als Bradley Barcola, Florian Wirtz en Alexander Isak hun beste niveau nog niet getoond. Dominik Szoboszlai kampt met een blessure, de rechtsbackpositie blijft onzeker (al speelt Ronald Araújo goed als “noodlening”) en de dynamische optredens van Rio Ngumoha verdoezelen veel onderliggende problemen. Wat betekent dit voor het tijdperk van Andoni Iraola?
Lindop: Niemand bij Liverpool maakt zich illusies: de ploeg van Iraola is nog in ontwikkeling. Ze lijken een niveau onder de Europese top te zitten en waren in het eerste halfuur tegen Villarreal bijzonder zwak. Ik denk dat ze te gebrekkig zijn om dit seizoen de Premier League te winnen, en waarschijnlijk ook de Champions League, al kun je Liverpool in Europa nooit afschrijven. Iraola voert een nieuw systeem in met spelers die nog aan elkaar moeten wennen. Daarom is geduld nodig, zeker na de recente blessureproblemen. Ngumoha is na zijn optreden wel een reden voor optimisme. Hij maakte dit seizoen al indruk in invalbeurten op rechts, maar dinsdagavond was zijn meest complete wedstrijd in het shirt van Liverpool. Hij is pas 18, dus we mogen niet elke week zulke optredens verwachten, maar hij heeft een zeer mooie toekomst op Anfield.
Tighe: Ngumoha’s optreden was naast de drie belangrijke punten het grootste pluspunt voor Liverpool. Wat een wedstrijd van de jongeling! Cruciaal is dat hij op de rechterflank er geweldig uitzag. We moeten hem niet te veel druk opleggen, maar hij lijkt een raadsel op te kunnen lossen waar Iraola dit seizoen mee zat. Liverpool begon het seizoen met vier buitenspelers die allemaal het liefst links spelen, wat voor een duidelijke onbalans zorgde. Iraola probeerde al veel opties, zoals Cody Gakpo, Víctor Muñoz en Ngumoha, en die laatste lijkt de plek echt te kunnen claimen. We moeten meer zien, maar dit is heel opwindend voor Liverpool.
Marcotti: Het is schijnbeterschap in de zin dat Iraola geen trainer is die direct resultaat boekt. Zijn voetbal is anders en heeft meer tijd nodig. Mensen vergeten dat Bournemouth in zijn eerste negen duels slechts drie punten pakte en daarna seizoen na seizoen verbeterde: van elfde naar negende naar zesde. Het wordt extra langzaam omdat hij een volgens mij slecht samengestelde selectie erfde, met spelers die niet per se passen bij wat hij wil. Bovendien vertrekt verdedigingsleider Virgil van Dijk waarschijnlijk, waardoor Iraola volgend seizoen achterin opnieuw moet beginnen. Dat heeft hij eerder gedaan: bij Bournemouth verloor hij in één zomer drie van zijn vier verdedigers en kwam hij sterker terug. Daarbij mist hij zijn eerste keus als spits, Hugo Ekitike, tot het nieuwe jaar. Hij kan dus maar beperkt trainen en de resultaten schommelen met de individuen. Het is lapwerk, te beginnen met Araújo als rechtsback. Ngumoha’s optredens stemmen hoopvol, en ik ben blij dat we te vaak gefixeerd zijn op omgekeerde buitenspelers en dat soort onzin. Er zijn lichtpuntjes. Zelfs als hij slecht speelt, leert Ryan Gravenberch veel, groeit het vertrouwen van Jérémy Jacquet en oogt Muñoz bruikbaar. Zij bepalen de toekomst van Iraola, maar een echt Iraola-team zien we volgens mij pas over een jaar, op zijn vroegst.
Ogden: Liverpool gaat nu prima. Het is een overgangsperiode en de ploeg strijdt niet mee met Arsenal en Man City om de titel, maar elke club moet soms pijn lijden bij een reset, en dat is waar Liverpool onder Iraola staat. Ngumoha is het grootste aanvallende talent, wat geen goed licht werpt op Wirtz en Barcola. Toch is Liverpool opwindend in de aanval en scoort het in de meeste wedstrijden waarschijnlijk meer dan het incasseert. Geduld bestaat niet meer in het topvoetbal, maar het is wat Anfield nodig heeft. En het kan erger: kijk maar naar Manchester United.
Moet Carrick direct weg bij Manchester United?
United ging met 4-1 onderuit bij het kleine Como en spuwde na afloop vuur naar elkaar. Aanvoerder Bruno Fernandes stelde openlijk de tactiek van Michael Carrick ter discussie. Moet Carrick direct ontslagen worden, of wacht de club op de interlandbreak? En had Lisandro Martínez gelijk met zijn tirade van vorige week?
Tighe: Het ligt niet alleen aan Carrick, want een club moet op elk niveau goed draaien, maar het interview van Martínez heeft Carrick enorm uit de wind gezet. Dit team is niet goed ingericht en functioneert niet goed. Met de huidige spelers kan het een stuk beter. United eindigde de zomer zonder linksback en spits, zeker. Maar de club haalde goede middenvelders die vreselijk presteren. Is dat de schuld van de spelers, van de trainer of van beide? Het moet iedereen aan het denken zetten dat Youri Tielemans plots van een van de beste middenvelders van de Premier League is veranderd in iemand die er ver naast zit. Ligt dat aan hem, of is de ploeg slecht ingericht? Met die logica verdient Andrey Santos meer krediet: als Tielemans worstelt, doet Santos dat vanzelfsprekend ook. Er zijn grote problemen bij United, op meerdere niveaus, maar Carrick draagt veel verantwoordelijkheid, alleen niet alle.
Ogden: Ik ben het met Sam eens dat het niet alleen aan Carrick ligt, maar zijn punt over Tielemans brengt me bij iets wat het hele seizoen al duidelijk is: de spelers van United ogen niet fit. Hun loopstatistieken behoren tot de slechtste van de Premier League, en als ze conditie missen, ligt dat volledig aan de trainer en zijn staf. Wie niet fit genoeg is, kan dat op Premier League- of Champions League-niveau niet met talent goedmaken. United heeft een selectie vol misfits, waaronder spelers uit de tijd van Louis van Gaal (2014-16), zoals Luke Shaw, en te veel spelers zijn niet goed genoeg, te oud of allebei. Terug naar Carrick: ja, hij moet weg, want hij is niet gekwalificeerd voor een baan van de statuur van United-trainer. Het werkt nooit als een interimtrainer de baan permanent krijgt. Gab heeft misschien een voorbeeld om me tegen te spreken, maar dat zou een uitzondering zijn. United heeft een coach nodig die de spelers fit maakt, organiseert en discipline bijbrengt. Hallo, meneer Antonio Conte.
Lindop: Je krijgt toch een beetje medelijden met Carrick. De woorden van Martínez wijzen op een club in verwarring achter de schermen, ook al wil United eensgezindheid uitstralen. Carrick is de nieuwste in een lange rij trainers die op Old Trafford worstelen, en er lijkt geen wondermiddel te zijn voor alle problemen, zeker als de top boven hem ongewijzigd blijft. Toch ben ik het met Mark eens dat Carrick’s dagen geteld lijken. Hij deed het vorig seizoen uitstekend door het schip te stabiliseren, maar hij had volgens mij nooit de status om de rol langdurig te vervullen. Ik weet alleen niet wat het antwoord is. Conte zou zeker wat vuur brengen, maar die combinatie zou ooit vast op een ramp uitlopen. Al zou het prachtige content opleveren voor de documentaire “All or Nothing” van de club.
Marcotti: “Het werkt nooit als een interimtrainer de baan permanent krijgt. Gab heeft misschien een voorbeeld om me tegen te spreken, maar dat zou een uitzondering zijn.” Dat is een letterlijk citaat van Mark. Oggy, jij roept, ik antwoord. Roberto Di Matteo was interimtrainer en won de Champions League. Zinedine Zidane was interimtrainer en won er drie. Hansi Flick was interimtrainer en won de Treble, en doet het nu ook prima bij Barcelona. Meer? Tony Barton was interimtrainer en won de Europacup met Aston Villa. (Sam heeft ongetwijfeld een poster van hem boven zijn bed hangen, naast het levensgrote knipsel van David Platt.) Edin Terzic was interimtrainer en won de Duitse beker en bereikte de Champions League-finale. Garry Monk verving Michael Laudrup bij een van degradatie bedreigd Swansea City en leidde de club het jaar erop naar de achtste plaats. Chris Coleman was interimtrainer bij een van degradatie bedreigd Fulham en leidde de club het jaar erop naar de negende plaats. Het probleem is dat die trainers allemaal uitzonderlijke spelers hadden of een zeer solide club, of allebei. United is geen van beide.
Er spelen twee aparte vragen. De eerste is of Carrick United kan brengen waar de club wil zijn. Het antwoord is volgens mij waarschijnlijk nee, dus hij moet weg. De stap was te groot voor hem, het is te moeilijk om te wennen aan voetbal midden in de week, en het is te duidelijk dat deze groep spelers op halve snelheid loopt en het niet voor hem doet. (Voor zo’n cruciale wedstrijd waren er trouwens opvallend veel geblesseerden: de enige senior veldspelers op de bank waren Joshua Zirkzee, Amad Diallo en Carlos Baleba.) De tweede vraag is wat er mis is met de club, want het ligt duidelijk niet alleen aan Carrick. Daarin had Martínez gelijk. Er zijn ernstige problemen met communicatie en richtingloosheid. Het gaat niet alleen om de transfermarkt en de keuzes van Jason Wilcox, maar om verantwoording en visie. Dat los je niet snel op.
Ogden: Oké, Zidane en Flick geef ik je, maar Di Matteo was binnen enkele maanden na zijn nieuwe contract weg, en dat lot wacht Carrick eigenlijk ook.
Marcotti: Dus Coleman, Barton, Monk, Terzic en de anderen laten we maar liggen? En ik denk dat de meeste United-fans tevreden zijn als Carrick de Champions League wint en daarna ontslagen wordt.
Wat zegt Bayern-Arsenal over de titelkansen?
Bayern München en Arsenal speelden een onderhoudend 2-2 gelijkspel. Arsenal was vrijwel op volle sterkte, zonder William Saliba. Bayern miste Joshua Kimmich, de geschorste Michael Olise en Jamal Musiala, en Luis Díaz viel als invaller met een blessure uit. Zegt de uitslag meer over Bayern of over Arsenals kansen op de hoofdprijs?
Lindop: Het was een wedstrijd van hoge kwaliteit tussen twee topploegen, met drie schitterende goals. Arsenal zal tevredener zijn, niet alleen door de late gelijkmaker, maar ook omdat het opnieuw een volwassen uitoptreden was dat liet zien hoe moeilijk de ploeg te verslaan is in Europa. Het verlies van Saka door een blessure in de eerste helft was een slag, maar Eberechi Eze deed het goed toen hij hem verving, en als een selectie met blessures kan omgaan, is het die van Arsenal. Ik zie ze dit seizoen weer ver komen. Bayern is met zoveel geblesseerden moeilijk te beoordelen. Vincent Kompany zal teleurgesteld zijn over hoe zijn ploeg de wedstrijd beheerde bij 2-1, maar als enkele grote namen terugkeren, wordt het een ander verhaal.
Marcotti: Beth heeft gelijk: zonder Barcelona-PSG van gisteren was dit de wedstrijd van de ronde geweest. Het verlies van Saka na tien minuten hielp Arsenal niet, maar de ploeg toonde veel karakter. Dit was het Arsenal van vorig seizoen, dat compact blijft verdedigen en in de omschakeling probeert te spelen. Arsenal moet volgens mij niet elke wedstrijd zo spelen (Mikel Arteta ook niet), maar het was de juiste aanpak uit. Ik ben geen fan van Viktor Gyökeres, maar de keuze was goed, en ik weet niet of Kai Havertz de bal zo had kunnen afleggen als bij de goal van Declan Rice. Bayern was teleurgesteld omdat het in de tweede helft thuis met 2-1 voorstond en toch niet won, maar je moet ze beoordelen met een correctie. De afwezigen wogen zwaar. Je merkt Kimmich nog meer als hij er niet is: Tom Bischof is geweldig, maar hij komt qua leiderschap nog lang niet in de buurt. Alphonso Davies liet zien dat hij het als vleugelspeler nog kan, en we zien dat misschien vaker. Het gemis van Olise laat een gapend gat. Wat me opviel: beide teams waren fysiek en compact en lieten zich niet te diep wegtrekken, en toch kwamen beide openingsdoelpunten uit uitstekende passes in de omschakeling. Martin Ødegaard, natuurlijk, maar vooral Harry Kane. Arsenal vond een manier om Bayern uit te schakelen, maar niet het oude trucje van Kane die diep zakt en snelle vleugelspelers aanspeelt. Daar is geen antwoord op.
Ogden: Bayern heeft een betere selectie met meer talent en een doelpuntenmaker, Kane, die precies is wat Arsenal nodig heeft voor de volgende stap. Beide ploegen komen ver, maar had Bayern vorig seizoen in de halve finale niet PSG getroffen, dan had het de finale gehaald. Bayern heeft veel meer opties en tactische flexibiliteit, en speelt bovendien in een minder competitieve liga dan Arsenal, dus het is over de hele linie een betere gok om de competitie te winnen. PSG, Bayern en Barcelona steken nu met kop en schouders boven de rest uit en Arsenal zit in de groep daaronder. Arteta moet variatie en avontuur toevoegen aan zijn tactiek om een echte bedreiging voor de grote drie te worden.
Tighe: Het voelt als een uitslag die iedereen past. Bayern verwacht thuis altijd te winnen, maar met die afwezigen en omdat het “slechts” een wedstrijd in de competitiefase is, is een gelijkspel te verteren. Arsenal deed wat het moest doen, en dat de blessure van Saka de ploeg niet te veel schokte, is een groot pluspunt (nog niet zo lang geleden had dat de ploeg makkelijk kunnen laten zinken). De ernst van Saka’s blessure is waar Arteta zich het meeste zorgen over maakt, niet over gemiste punten. Een gelijkspel in je uitduel tegen een tegenstander uit pot één is prima.
Wat viel verder op in speelronde 3?
Tighe: Manchester City sloopte AEK Athene met 5-1, grotendeels dankzij een groep jeugdproducten. De focus ligt terecht op City’s enorme uitgaven van de afgelopen vijftien jaar, dus een Champions League-zege dankzij jeugdige sterren voelde als een mooie opsteker voor de fans (al kwamen er eerlijk gezegd niet zoveel kijken). Phil Foden was de man van de avond met een hattrick en liet trainer Enzo Maresca zien dat hij momenteel vuur in zijn buik heeft. Twee van die goals werden aangegeven door Rico Lewis, terwijl de 17-jarige Floyd Samba de vrije trap versloeg waar het mee begon. Later kwamen de 18-jarigen Ryan McAidoo en Kaden Braithwaite in het veld en maakten indruk, eerstgenoemde met de assist op Fodens derde goal. Het hield de seizoenkaarthouders in elk geval warm op een koude, regenachtige avond.
Ogden: Ja, maar de schaarse opkomst in het Etihad was een zorg, Sam, nu je het over seizoenkaarthouders hebt. Ik begrijp dat voetbal tegenwoordig duur is voor supporters, maar het grote aantal lege stoelen wijst op de realiteit van City’s relatief kleine fanbase, die niet strookt met commerciële inkomsten die gelijkstaan aan die van Real Madrid en groter zijn dan die van Manchester United. Toen United vorige maand tegen Sabah FK speelde op Old Trafford, betaalden 73.685 fans voor een kaartje. Omdat United een enorme fanbase heeft en een reservoir aan fans de gaten vult als de vaste bezoekers wegblijven. City? De officiële opkomst tegen AEK was 40.042. Misschien telden ze de opblaasbare bananen mee om de aantallen op te krikken. Zonder gekheid: als City’s vaste bezoekers het niet kunnen betalen, zijn er niet genoeg fans om de overgebleven kaartjes te nemen. Daar hoef je je niet voor te schamen, maar als een club commercieel een mondiale grootmacht claimt, moeten de fans dat bewijzen door het stadion te vullen, zoals bij Real, United, Liverpool en Bayern München.
Lindop: Met de Gouden Bal-uitreiking maandag in aantocht liet Kane opnieuw zien waarom hij een waardige kandidaat is. Hij was bij Bayerns 2-2 tegen Arsenal niet op zijn allerbest en kwam toch met een goal en een assist uit de bus: hij legde Davies schitterend klaar en benutte koel de strafschop. Kanes doelpuntenrecord is fenomenaal, maar het is zijn passingbereik dat hem zo leuk maakt om te zien. Zijn nauwkeurigheid tegen Arsenal was zo groot dat hij op een andere avond drie assists had kunnen geven. Misschien is het mijn Engelse vooringenomenheid, maar ik hoop dat hij volgende week op de glamoureuze uitreiking in Londen wint.
Marcotti: Ik denk dat we genoeg City-haat hebben gehad, en de Gouden Bal kan me niet schelen. Ik richt me op Como. Nico Paz kan op dit moment in vrijwel elk team ter wereld spelen, en ik ben blij dat hij dat op het grote podium laat zien. Verder kunnen we United’s tekortkomingen en afwezigen aanwijzen, maar Como miste drie basisspelers: Trevoh Chalobah, Assane Diao en Moise Kean. En de laatste keer dat United vier goals incasseerde in een wedstrijd was in mei 2025 (uit bij Brentford). Cesc Fàbregas is echt goed. Como heeft boven zijn stand uitgegeven en wordt waarschijnlijk bezocht door de Financial Fair Play-fee en betaalt een flinke prijs, maar de spelers daar zijn meestal jongeren of middelmatige spelers die onder Cesc herboren zijn.