
Bruno Fernandes heeft voor Manchester United 111 doelpunten gemaakt in 335 wedstrijden, maar zijn cijfers dit seizoen liggen ver onder het niveau van vorig jaar. Het is nog maar zeven weken geleden dat de aanvoerder in het Manchester Opera House sprak over zijn trots op de PFA Player of the Year-prijs voor 2025-26.
De Portugese captain had toen al de Premier League-award en de prijs van de Football Writers gewonnen, als erkenning voor zijn grote aandeel in de onverwachte derde plaats van zijn ploeg. Fernandes scoorde negen keer en gaf 21 assists, waarmee hij een Premier League-record brak dat Thierry Henry en Kevin de Bruyne samen hielden.
In de laatste elf wedstrijden van vorig seizoen was Fernandes goed voor 12 van de 21 doelpunten van United, door zelf te scoren of door ze voor te bereiden. In de reeks van zeven wedstrijden die United terugbracht naar de Europese elite, na twee jaar afwezigheid, was de 31-jarige middenvelder betrokken bij negen van de twaalf doelpunten. Statistisch was dat opmerkelijk, en het deed denken aan Eric Cantona in het titelseizoen 1995-96, toen hij zes wedstrijden op rij scoorde, waarvan vijf keer met één doelpunt van zijn ploeg.
“Het was een bijzonder seizoen voor mij”, vertelde Fernandes aan het dankbare publiek. “Ik ben heel trots.
Maar we spelen geen tennis. We spelen niet alleen voor onszelf. We spelen voor een team, we spelen voor een club, we spelen voor de fans. Er is niets specialers dan dat.”
Die woorden klinken nu extra zwaar, want de cijfers van dit seizoen zijn een stuk minder indrukwekkend. Fernandes heeft in alle zes Premier League-wedstrijden de volledige speeltijd gemaakt. Hij heeft drie doelpunten en één assist, allemaal tegen Ipswich, de tweede wedstrijd van het seizoen en tot nu toe de enige overwinning van United.
De cijfers zijn wel beter dan vorig seizoen, toen hij in de eerste zes wedstrijden twee keer scoorde en geen enkele kans creëerde. Destijds speelde hij echter in de diepere middenveldrol die Ruben Amorim verkoos.
Dit seizoen heeft Fernandes het op een na hoogste aantal schoten van zijn tijd bij United, gemiddeld 3,3 per wedstrijd. Zijn beste seizoen was 3,5 in 2020-21. Maar zijn aantal schoten op doel, gemiddeld 0,8, is het op één na laagste van zijn carrière bij de club. Ook zijn kansen creëren (gemiddeld 2,5 per wedstrijd) is het op één na laagste van zijn tijd op Old Trafford en een flinke daling ten opzichte van de 4,0 van vorig seizoen.
Nog opvallender is dat hij dit seizoen tot nu toe maar één grote kans heeft gecreëerd: de hoge pass die Bryan Mbeumo op 30 augustus vrijspeelde tegen de verdediging van Ipswich. Vorig seizoen was zijn gemiddelde één grote kans per wedstrijd.
De combinatie van die cijfers en Fernandes’ algemene betrokkenheid verklaart mogelijk deels waarom United pas zes punten heeft uit zes wedstrijden. Het is hun slechtste competitiestart in veertig jaar, toen Ron Atkinson uiteindelijk werd ontslagen om plaats te maken voor Sir Alex Ferguson.
Maar is Fernandes een oorzaak van United’s malaise, of een symptoom ervan?
Ook zijn fitheid is onzeker. Fernandes mist zelden een wedstrijd, maar hij ontbrak in de recente Nations League-wedstrijd tegen Noorwegen. Bondscoach Jorge Jesus zei dat de vroegere Sporting-speler “met pijn speelde”. Fernandes was daarna wel fit genoeg om terug te keren voor de laatste twee interlands van de verlengde pauze. Daarvoor speelde hij de volle negentig minuten bij de 4-0 zege op Sabah FK, de Azerbeidzjaanse kampioen, in de Champions League.
United-coach Michael Carrick ziet het niet als een probleem, nu hij zijn ploeg voorbereidt op het duel met Atlético Madrid op dinsdag.
“Hij had iets, maar dat gebeurt vaak”, zei Carrick. “Spelers spelen met klachten.
Het is niet ideaal, maar het is beheersbaar. Bruno kan spelen. Dat is de inzet die hij toont.
Hij is er grotendeels overheen, was vanmorgen op de training erg scherp en kijkt uit naar de wedstrijd.”
Het probleem achter de cijfers
Tegen het eind van vorig seizoen, toen Fernandes op zijn productiefst was, speelde Benjamin Sesko regelmatig als spits, terwijl de veteraan Casemiro het anker van het middenveld was. Van de negen competitiedoelpunten die Sesko in 2026 heeft gemaakt, bereidde Fernandes er vier voor. Bovendien leverde Fernandes vanaf 1 februari de voorbereiding voor vier van de laatste vijf doelpunten van Casemiro als United-speler.
Los van de doelpunten is ook duidelijk dat de aanwezigheid van Sesko en Casemiro wordt gemist.
Zelfs de grootste bewonderaars van Casemiro kunnen niet beweren dat de lage looprendementen van United komen doordat de 34-jarige in de zomer naar Inter Miami vertrok. Zijn positiespel en wedstrijdinzicht blijven echter van een hoog niveau. Fernandes kon risico’s nemen in de wetenschap dat United bij balverlies in de omschakeling niet zomaar overspeeld zou worden.
Wat Sesko betreft: zijn nieuwe scheenblessure verlengt slechts een periode van afwezigheid die sterk wordt gevoeld, en waarvoor er nog geen einddatum is.
De clubleiding negeerde in de zomer het geroep om extra aanvallende versterking en versterkte in plaats daarvan het middenveld van Carrick.
Een plan om de initiële afwezigheid van de Sloveen op te vangen door Mbeumo als spits te gebruiken, moest worden geschrapt toen Amad Diallo vlak voor de openingswedstrijd in Hull een enkelblessure opliep. Matheus Cunha kreeg de rol in plaats daarvan, maar hij zakte herhaaldelijk diep, precies in de ruimte waar Fernandes zich ophield. Het duo vond nooit een effectieve manier om dat op te lossen.
Voor Fernandes voelt het beperkend aan. Hoewel hij niet iemand is die zijn zelfvertrouwen verliest, lijkt zijn besluitvorming wel te worden beïnvloed.
Tegen Tottenham in het weekend had Fernandes maar liefst 23 minuten nodig om één pass te geven.
Carrick zei maandag, vooruitkijkend naar de Champions League-wedstrijd tegen Atlético, dat niemand “gegarandeerd” een plek in het elftal heeft. Hij voegde daar genoeg voorbehouden aan toe om duidelijk te maken dat het uit de ploeg laten van zijn aanvoerder niet in zijn gedachten is.
United moet echter beginnen met verbeteren, en dat betekent dat Fernandes hetzelfde moet doen.
“Bruno is een topspeler”, zei Carrick.
“Soms loopt het gewoon niet mee. Soms heb je zo’n periode.
Maar hij heeft ongelooflijke dingen gedaan voor deze club en hij zal dat in de toekomst opnieuw doen, daar twijfel ik niet aan.”