Het Engelse voetbal staat “gevaarlijk bloot en de meerderheid van de clubs leeft op de rand van een financiële ramp”, volgens een baanbrekend rapport van de onafhankelijke voetbaltoezichthouder. Het onderzoek van de toezichthouder (IFR) toont aan dat 94% van de clubs verlies lijdt en dat meer dan 60% van de clubs in de EFL en de National League technisch insolvent is.
De IFR waarschuwt voor “een gevaarlijke cocktail van stijgende schulden en een te grote afhankelijkheid van geld van eigenaren, waardoor clubs en hun supporters risico lopen”. Het rapport, getiteld ‘State of the Game’, stelt bovendien dat de financiële “afgronden” tussen en binnen de competities aanzienlijk zijn toegenomen, ondanks het economische succes van de Premier League.
Alarmerende cijfers
- 94% van de clubs in de vijf hoogste Engelse competities boekte verlies in 2025-26.
- 17 clubs in de EFL en de National League zouden verlies maken, zelfs als hun spelers gratis zouden spelen.
- 66% van de clubs kan niet langer dan 90 dagen overleven zonder nieuw geld van eigenaren.
- 29% van de clubs meldt dat ze niet langer dan 30 dagen kunnen overleven zonder zulke financiering.
- 68% van de clubs heeft geen noodplan als hun eigenaar zich terugtrekt.
De IFR stelt dat “de fundamenten van de piramide onder grote druk staan en dringend hervorming vereisen”. Het rapport “moet dienen als een wake-up call” voor het Engelse voetbal.
“Zeventien clubs opereren nu zo dat ze failliet zouden gaan als hun spelers gratis zouden spelen, omdat de kosten buiten het veld dat onmogelijk maken”, zegt IFR-voorzitter David Kogan tegen BBC Sport. “Tweeëndertig clubs hebben maar 30 dagen aan kasgeld. Als de eigenaar aan het einde van de maand geen geld overmaakt, gaan die clubs failliet. Dat is een zeer, zeer riskant scenario. Dit is het moment om deze problemen aan te pakken voordat het geld opdroogt.”
“We kunnen het huis repareren terwijl de zon nog schijnt, en dat is in essentie onze rol hierin”, aldus Kogan.
De IFR, die tot taak heeft de financiële duurzaamheid van clubs te verbeteren, benoemde zes aandachtsgebieden rond financieel risico. De toezichthouder dringt erop aan dat clubs robuuste noodplannen opstellen voor het geval de financiering door eigenaren wegvalt. Ook pleit het rapport voor actie tegen de stijgende verliezen en vraagt het clubs aan te tonen hoe zij de standpunten van supporters meenemen, en welke stappen ze zetten om de diversiteit en het bestuur in de boardroom te verbeteren.
Hoewel er al jaren wordt gepraat, hebben de Premier League en de EFL nog geen nieuwe financiële verdeling afgesproken waarbij de top meer geld met de rest van de piramide zou delen. De IFR heeft de bevoegdheid om een regeling op te leggen. De toezichthouder waarschuwt dat “als het voetbal geen oplossing vindt, we onze volgende stappen zullen overwegen en niet zullen aarzelen om alle bevoegdheden die we hebben in te zetten om blijvende verandering teweeg te brengen”.
Het rapport wijst ook op een aantal structurele problemen. De gemiddelde Premier League-club verdient nu meer dan acht keer zoveel als de gemiddelde Championship-club. Het huidige systeem van parachutebetalingen, die de Premier League aan uit de competitie gedegradeerde Championship-clubs betaalt, “draagt bij aan de prikkels voor Championship-clubs om te veel uit te geven, wat de loonstijging van spelers aanjaagt”. Bovendien stijgen de netto transferschulden, en deferred transfer payments en transferfinanciering leggen verbanden tussen clubs, eigenaren en geldschieters, wat “de kans vergroot dat financiële stress zich door het hele spel verspreidt”.
“Niemand in het voetbal heeft in 100 jaar geloofd dat het voetbal in een solvente en effectieve staat verkeerde”, zegt Kogan. “Zo heeft het voetbal nooit echt gefunctioneerd. Maar nu er zoveel meer geld in omgaat, worden de uitersten extremer. We wisten dat de problemen er waren, maar ik denk niet dat iemand besefte dat de data zo dramatisch zou zijn.”
De Premier League, de EFL, de Football Association en de Football Supporters’ Association hebben allemaal verklaringen uitgegeven waarin ze de bevindingen verwelkomen.
Clubs verkopen steeds vaker toekomstige transferinkomsten
Het afgelopen vijf jaar is er een groeiende trend ontstaan waarbij clubs toekomstige termijnbetalingen van transfers verpanden in ruil voor een directe geldinjectie. Dit heet ‘transferfinanciering’ en is “een steeds belangrijkere bron van liquiditeit” geworden. In 2020-21 bedroeg transferfinanciering £55 miljoen. In 2024-25 was dat gestegen tot £779 miljoen, een toename van meer dan veertienvoud.
Inmiddels is ongeveer £1,2 miljard aan toekomstige transferinkomsten al te gelde gemaakt via financieringsregelingen, bijna tweeëntwintig keer zoveel als in 2020-21. In het Engelse voetbal zijn de betalingen voor transferuitgaven ongeveer 3,3 keer zo hoog als de transferinkomsten. In 2025-26 rapporteerden Engelse clubs ongeveer £4,8 miljard aan transferverplichtingen, maar slechts £1,5 miljard aan transfervorderingen. Dat is een netto transferschuld van ongeveer £3,3 miljard.
Verslechterende situatie in de EFL
Volgens het rapport verslechtert de financiële situatie van clubs in de EFL en de National League. De meeste clubs in de Championship, League One en League Two hebben minder dan 30 dagen aan kasgeld. Meer dan 60% van de EFL- en National League-clubs heeft meer verplichtingen dan de boekwaarde van hun activa.
Twintig clubs, voornamelijk in de Championship, League One en National League, besteedden meer dan 80% van hun omzet aan spelersalarissen. De meeste League One-clubs besteden meer dan 40% van hun omzet aan salarissen, waarvan twee meer dan 100%.
De loonkosten stegen tussen 2021-22 en 2025-26 in alle competities:
- 33% in de Premier League
- 32% in de Championship
Van de 18 ondervraagde eigenaren van EFL-clubs (94%) was er 17 voorstander van strengere kostenbeheersing. Een investeerder vertelde het rapport: “het grootste probleem zijn de spelerssalarissen.”
De gemiddelde verliezen in League One stegen van 6% van de omzet in 1992-93 naar bijna 50% in 2024-25. In League Two bedragen ze 40%. Veel clubs zijn afhankelijk van financiering door eigenaren op een ‘just-in-time’-basis en krijgen het hele jaar door regelmatig geld toegestopt. De meeste EFL- en National League-clubs hebben geen noodplan als hun eigenaar niet langer in staat of bereid is de activiteiten te financieren. Omdat zij beperkte toegang hebben tot alternatieve financieringsbronnen, zijn ze hierdoor extra kwetsbaar.
“League One- en League Two-clubs krijgen aanzienlijk meer financiering via een nieuwe deal met de Premier League”, zegt Kogan. “Dat geld wordt samen met een ontwikkelingsfonds en een liquiditeitsfonds gebruikt om hen te helpen over de obstakels heen te komen waar ze nu allemaal mee te maken hebben.” Kogan voegde eraan toe dat de nieuwe financiële verdeelregeling tussen de Premier League en de EFL dichtbij is.
Met betrekking tot zowel liquiditeit als solvabiliteit stelt het rapport dat veel voetbalclubs “momenteel niet voldoen aan de eis van de Football Governance Act om ‘passende financiële middelen’ aan te houden”. Clubs moeten aan deze norm voldoen vóór mei 2030. “Eigenaren zijn zich nu terdege bewust van de noodzaak van een samenhangende structuur waarin kosten worden beheerst”, aldus Kogan.
De kloof tussen de Premier League en de rest
Het is geen nieuws dat de kloof tussen de Premier League en de Championship is gegroeid. In 1992-93 verdiende de gemiddelde Premier League-club £10,5 miljoen, 2,7 keer het bedrag van £3,9 miljoen van de gemiddelde Championship-club. In 2024-25 was dat £341 miljoen, of 8,7 keer de £38,9 miljoen in de tweede divisie.
De omzetkloof binnen de Championship is ook gegroeid, deels door de toename van de parachutebetalingen. Van 2007-08 tot 2025-26 steeg het bedrag dat een club in de Championship zonder parachutebetaling van de Premier League ontving aan solidariteitsbetalingen van £0,9 miljoen naar £5,3 miljoen. Een club die in het eerste jaar na degradatie zit, zag de betalingen stijgen van £12 miljoen naar £48,7 miljoen.
Ook de absolute omzetkloof tussen de zes grootste clubs en de rest van de Premier League is aanzienlijk groter geworden. In 1992-93 verdienden de zes grootste clubs gemiddeld £9,4 miljoen meer. In 2024-25 was dit gemiddelde verschil gegroeid tot £421 miljoen. De grote zes zijn goed voor 56% van de omzet in de Premier League, terwijl de overige 14 clubs samen 44% verdelen.