Miguel Freckleton heeft in twee en een half jaar de weg afgelegd van non-league voetbal naar de Champions League. De 23-jarige verdediger, die in 2024 landskampioen van de National League werd met Chesterfield, speelt nu voor de Oostenrijkse landskampioen LASK. “Het is gek geweest. Het is zo moeilijk om in woorden uit te drukken”, zegt hij.
Freckleton kwam in de zomer naar LASK, na een jaar bij de Schotse club St Mirren waar hij een trofee won. Hij speelde al zeven wedstrijden voor LASK en maakte zijn Europese debuut in een van de beroemdste avonden van de club. Hij kwam in de verlenging binnen toen zijn ploeg een 4-0 achterstand tegen Celtic omzette en zich voor het eerst kwalificeerde voor de Champions League.
Die invalbeurt bracht Freckleton terug naar zijn tijd in de National League, waar hij drie periodes speelde. Het spel was weer ruw en fysiek, net als een jaar eerder bij Swindon Town in het seizoen 2024-25. “Het was zwaar. Het voelde weer lelijk. Het voelde alsof ik terug was in League Two, waar ik alleen maar moet inkomen, koppen en trappen”, zegt hij.
“Ik had niet echt het gevoel dat ik in het internationale voetbal zat, en er stond ook geen 30 miljoen pond op het spel. Ik voelde me weer als een kind dat speelt. Dan speel je het beste, als je die vrijheid voelt.”
Bij de loting voor de competitiefase kreeg LASK wedstrijden tegen Liverpool op Anfield en Real Madrid in het Bernabéu. Freckleton probeert het nog steeds te beseffen: “Ik probeer het gewoon allemaal tot me door te laten dringen.”
Rovers, Wolves, 50.000 pond en een valse start
Freckleton speelde in de jeugd bij Bristol Rovers tot zijn veertiende. Hij vertrok omdat Wolverhampton Wanderers en Stoke City interesse toonden.
Hij herinnert zich dat een makelaar met hem en zijn moeder sprak over een grote overstap. “Hij kwam naar mij en mijn moeder toe en zei: ‘We weten dat veel clubs je willen. Als je Rovers verlaat, nemen we je mee naar die clubs en dan ben je zo getekend.’ “
Voor de tiener gold een vergoeding van 50.000 pond. “Mijn moeder en ik waren naïef. We dachten dat het goed zou komen, omdat ik naar Wolves of waar dan ook zou gaan.”
Na een paar proeftrainingen bij Wolves werd Freckleton ziek, en daarna stond hij zonder club. Hij zegt dat hij “eigenlijk met niets achterbleef”. Hij begreep ook dat de vergoeding veel clubs zou afschrikken. “Je betaalt zo’n bedrag niet voor een kind.”
Freckleton zat in de wachtstand. Uiteindelijk ging hij naar de Bristol Inner City Academy en later naar South Gloucestershire and Stroud College (SGS). Antoine Semenyo, die nu op het hoogste niveau speelt voor Manchester City en een paar jaar ouder is dan Freckleton, volgde ook een opleiding bij SGS.
Als tiener speelde Freckleton op een goed niveau in de jeugd en kwam hij een handvol keer uit voor het lokale non-league team Mangotsfield United, dat toen in de zevende divisie van het Engelse voetbal speelde.
“Zelfs op die leeftijd was hij een van de langste en snelste spelers”, zegt Matt Curry, die Freckleton coachte bij de Bristol Inner City Academy en nu assistent-trainer is van Mangotsfield. “Ik dacht zeker dat hij een carrière in het voetbal zou krijgen.”
Vier verhuurperiodes en een titel, maar geen doorbraak
Freckleton keerde in december 2021 terug in het profvoetbal toen hij bij Sheffield United tekende. Hij bracht drieënhalf jaar door bij de club, maar brak nooit door in het eerste elftal.
In die tijd werd hij vier keer uitgeleend. Drie keer speelde hij in de National League, bij Wealdstone, Yeovil Town en Chesterfield. Daarna volgde een volledig seizoen in League Two bij Swindon.
Omdat Wealdstone een amateurclub met parttime spelers was, reed Freckleton uren heen en weer tussen Sheffield en Londen om bij beide clubs te trainen.
Die uitleenbeurt werd vroegtijdig beëindigd, zodat hij terug kon keren naar de Blades. Hij zou dan op tijd zijn voor de FA Cup-wedstrijd in de vijfde ronde tegen Tottenham. “Maar mijn papieren kwamen niet door. Ik was er erg boos over. Ik deed het zo goed. Maar zo is voetbal”, zegt Freckleton nu.
Hij werd uitgeleend aan Yeovil en werd daarna een vaste waarde bij Chesterfield, dat de National League won. Zijn laatste seizoen bij Sheffield United speelde hij ook elders, bij Swindon, waar hij voor het eerst kennismaakte met het EFL-voetbal.
“Ik ben altijd dankbaar voor die uitleenbeurten, of ze nu slecht of goed waren”, zegt Freckleton. “Ik zou geen kwaad woord zeggen over een van die clubs, want ze hebben me geholpen in mijn carrière.”
“Het was moeilijk bij Sheffield United, omdat ik voor hen wilde spelen. Ik dacht dat ik het goed had kunnen doen. Maar daar heb ik geen spijt van, want de situatie waarin ik nu zit, verkies ik boven die van toen.”
Celtic voor het eerst verslagen
Toen Sheffield United manager Chris Wilder ontssloeg en in juni 2025 Ruben Selles aanstelde, hoopte Freckleton dat zijn kansen bij Bramall Lane zouden verbeteren. Maar volgens Freckleton liet Selles snel weten dat hij niet in zijn plannen zat.
Freckleton was duidelijk: “Ik word hier niet meer gewild, dus laten we de snelste weg uit de club zoeken en het feest laten beginnen.”
Er was interesse uit League One, maar St Mirren-coach Stephen Robinson was “zeer overtuigend, maar ook heel realistisch” en overtuigde Freckleton om naar Schotland te gaan.
“Ik kwam erbij en we speelden in de eerste wedstrijd van het seizoen tegen Celtic. We verloren met 1-0, maar ik dacht: ‘wauw, ik wil deel uitmaken van dit.’ “, herinnert Freckleton zich.
“Het was een gekke ervaring, 65.000 supporters, het zat helemaal vol en iedereen zong.”
St Mirren bereikte de halve finale van de Schotse beker en won de Schotse League Cup. In beide competities ontmoetten ze Celtic in hun laatste duel. In de League Cup-finale van afgelopen december won St Mirren met 3-1.
“Ik denk dat het winnen van die trofee het beste gevoel was dat ik ooit op het veld heb gehad”, zegt Freckleton. “We waren echt de underdog. Het was zo bijzonder om het mee te maken en dan ook nog eens als winnaar tegen Celtic in de finale te staan.”
Een Champions League-droom waarmaken
Freckleton had dat gevoel van winnen tegen Celtic ook al met zijn nieuwe club, aan het begin van dit seizoen. Twee dagen na die historische comeback tegen de Glasgow-club van Martin O’Neill kwamen de spelers en staf van LASK samen om te horen tegen welke acht teams ze in de competitiefase zouden spelen.
“De eerste loting was Real Madrid, en wij waren de eerste ploeg die tegen hen werd getrokken”, zegt Freckleton, die in juli bij LASK kwam. “Ik dacht gewoon: ‘dat is nu compleet. Als ik naar het Bernabéu kan, wauw.'”
LASK heeft al tegen AEK Athene, Liverpool en Sporting gespeeld. De Oostenrijkse nieuwkomers hebben nog duels voor de boeg tegen Bodø/Glimt, Fenerbahçe, Porto en Real Madrid.
“We hebben een paar goede wedstrijden in het verschiet”, zegt Freckleton, die als kind supporter was van Manchester United. “Ik probeer het gewoon allemaal te begrijpen. En ik besef dat dit de werkelijkheid is en dat ik er onderdeel van ben.”
Freckleton zat in de drie wedstrijden van de competitiefase tot nu toe op de bank zonder in te vallen. Hij hoopt dat die reeks dinsdag tegen Slovan Bratislava eindigt.
Het internationale toneel
Het is een bijzonder jaar voor Freckleton, die ook international is geworden. Tijdens de interlandperiode van september en oktober speelde hij zijn eerste drie interlands voor Jamaica.
De linksbenige, veelzijdige verdediger heeft via zijn vader een Jamaicaanse achtergrond. Bijna een jaar voordat hij werd opgeroepen, was hij begonnen met het proces om het volledige staatsburgerschap te krijgen.
Hij debuteerde als invaller tegen Honduras en speelde daarna een wedstrijd als basisspeler, waarin hij een assist gaf. In de latere overwinningen op El Salvador en opnieuw Honduras speelde hij steeds de volle negentig minuten.
Het was zijn eerste terugkeer naar Jamaica in tien jaar. Hij herinnert zich de mooie zomers die hij daar doorbracht in Olympische jaren, toen hij op televisie keek naar nationale held Usain Bolt, die schitterde op Londen 2012 en Rio 2016.
“Ik was er helemaal klaar voor om mijn land mijn kwaliteiten te laten zien”, zegt Freckleton. “Ik wilde mijn land helpen winnen, want ik besefte hoe belangrijk voetbal is en hoe anders het is als je voor je land speelt dan voor een club. Het is op een veel grotere schaal. Ik weet dat Jamaica klein is, maar het is toch een groot ding daar.”
In zijn agenda staat een kwartfinale van de Concacaf Nations League tegen Mexico, over twee duels later deze maand.
Jamaica ligt, net als LASK’s thuisstad Linz in Oostenrijk, ver weg van Freckleton’s begin bij de Bristol Inner City Academy en SGS College.
“Het bewijst dat er niet één weg is die werkt”, zegt Curry, Freckleton’s voormalige coach. “Als je het juiste karakter hebt en de juiste aanleg, dan maak je een kans om het te halen.”